Ik ben deze morgen naar de bloemenmarkt op de Kouter geweest; het was al een tijdje geleden. Doorgaans ga ik naar de markt van Ledeberg op zondagmorgen; o.a. een gebraden kip halen. Het zonnetje was er en het was er zalig rondlopen. Ik kom altijd iemand tegen; dus leuk gebabbeld. Maar vooral… ik heb er een cipres gekocht. Ik was daar al lang op zoek naar (niet dat ik zo actief zocht), en nu staat er eindelijk één in onze tuin. De cipres is meer dan 2 meter hoog en valt dus nu al op. Door de komst van deze Italiaanse schone, is het zicht vanuit de woonkamer al meteen anders en opvallend zuiders geworden. En de prijs? Die viel best mee. Naar het schijnt, wordt het een heel hoge, slanke boom. We hebben een heel hoog huis, maar hij kan makkelijk nog hoger worden. De buren weten dan meteen onze tuin liggen.
Men was ondertussen ook bezig met de prijsuitreiking van de ‘Toontje Verstuyft prijzen’ (genoemd naar de eerste bloemenverkoper op de Kouter); heel wat handelaars vielen in de prijzen in verschillende categorieën. Het was een grappig zicht. Terwijl er een formele plechtigheid aan de gang was, liepen er honderden mensen voorbij die niet wisten wat er aan het gebeuren was en ondertussen waren ze hun plantjes aan het zoeken.
De kiosk blijft een mooie ontmoetingsplaats en het koffiewagentje (kant opera) deed goede zaken. Al van toen ik klein was en met m’n ouders naar de Kouter ging, herinner ik me er een ballonverkoper. Ik zag dat het nog steeds dezelfde man was, weliswaar al grijzer geworden (nostalgie). Hoeveel Gentse kinderen zou die al niet blij gemaakt hebben?
