AZ Jan Palfijn is babyvriendelijk

Het AZ Jan Palfijn is als enig Oost-Vlaams ziekenhuis geselecteerd als kandidaat voor het Unicef-label ,,Babyvriendelijk ziekenhuis”. Om dat label te verdienen, moet een ziekenhuis voldoen aan voorwaarden die de band tussen moeder en kind bevorderen; bv. een zuigeling vriendelijke omgeving waar het geven van borstvoeding wordt bevorderd. Belangrijk is dat 75 procent van de pasgeborenen bij het verlaten van de kraamafdeling uitsluitend borstvoeding krijgt. Jan Palfijn is er bijna: in 2006 strandde het op 72,53 procent. Vorig jaar werden er 1.349 baby’s geboren, een stijging met 7,8 procent tegenover 2005. Proficiat aan de artsen, vroedvrouwen en verpleegkundigen voor hun belangrijk aandeel in het halen van dit internationaal kwaliteitslabel.

Tien vuistregels voor het welslagen van de borstvoeding. Alle instellingen voor moeder- en kindzorg dienen er zorg voor te dragen:

1. dat zij een beleid ten aanzien van borstvoeding op papier hebben, dat standaard bekend gemaakt wordt aan alle betrokken medewerkers;

2. dat alle betrokken medewerkers de vaardigheden aanleren, die noodzakelijk zijn voor het uitvoeren van dat beleid;

3. dat alle zwangere vrouwen voorgelicht worden over de voordelen en de praktijk van borstvoeding geven;

4. dat moeders binnen een uur na de geboorte van hun kind geholpen worden met borstvoeding geven;

5. dat aan vrouwen uitgelegd wordt hoe ze hun baby aan moeten leggen en hoe zij de melkproductie in stand kunnen houden, zelfs als de baby van de moeder gescheiden moet worden;

6. dat pasgeborenen geen andere voeding dan borstvoeding krijgen, noch extra vocht, tenzij op medische indicatie;

7. dat moeder en kind dag en nacht bij elkaar op een kamer mogen blijven (’rooming-in’);

8. dat borstvoeding op verzoek wordt nagestreefd;

9. dat aan pasgeborenen die borstvoeding krijgen geen speen of fopspeen gegeven wordt;

10. dat er borstvoedingsbegeleidingsgroepen (moedergroepen) gevormd kunnen worden en dat vrouwen bij het beëindigen van de zorg naar deze groepen verwezen worden.

bron: (Tom Dams) Gentenaar.be - vzwborstvoeding.be

in het AZ Jan Palfijn beval je met zicht op de Gentse torens

Op zaterdag 3 februari kregen we met de nieuwe bestuurders van het AZ Jan Palfijn een rondleiding in site 1 (Watersportbaan) en site 2 (Kon. Fabiolalaan). Die dag was perfect georganiseerd; we kregen een mooi overzicht van de werking van het ziekenhuis en de verschillende afdeling. Ik heb echter weinig contact gehad met het personeel; dat miste ik wat.

    

Wat me opviel is dat men veel inspanningen doet om het ziekenhuis te renoveren (later meer hierover). De kraamafdeling (of materniteit - niet zo correct Nederlands) van het Algemeen Ziekenhuis Jan Palfijn is ongetwijfeld de mooiste van heel de stad. Een volledig nieuwe afdeling met echt luxe bevallingskamers. Met bad, bevallingsbal, mooie badkamers, frisse kleuren, … In de kamer waar je onder water kan bevallen, heb je vanuit het bad zicht op die drie torens van Gent. Schitterend! Daar worden dus ongetwijfeld fiere Gentenaars geboren. Moet er plots een keizersnede uitgevoerd worden; dan moest men vroeger naar een andere verdieping hollen. Nu staat er steeds een nieuwe operatiezaal klaar op de verdieping. Daarnaast heb je ook een aantal couveuses. De ernstige gevallen worden naar het UZ Gent overgebracht; er is een samenwerking op dat vlak tussen beide ziekenhuizen.

Ben je zwanger? Neem dan zeker eens een kijkje in de nieuwe kraaminrichting van het AZ Jan Palfijn.

 

"Perfume, the story of a Murderer" opent het filmfestival van Gent

Gisteren zijn we met een groepje vrienden naar de openingsfilm van het Filmfestival  van Gent geweest. ”Perfume, the story of a Murderer” zagen wij in de Capitole; terwijl de genodigden deze film zagen in een zaal van Kinepolis. De film is de verfilming van één van mijn lievelingsboeken, “het Parfum” van Patrick Süskind. De Duitse regisseur Tom Tykwer werd voorafgaand aan de film in de zaal geïnterviewd door actrice Tine Vandenbrande. Een grappige man.

De film zit knap in elkaar. Net zoals het boek de geuren niet kan weergeven, kan de film dat uiteraard ook niet. Weliswaar ruik je sommige dingen door de beelden; er worden zeer veel details getoond van geurende dingen. Er zitten werkelijk prachtige beelden in deze film; bv. de scènes in het lavendelveld, of de tocht tussen Parijs en Grasse (de parfumstad). Sommige zintuigen worden door de verfilming aangewakkerd. Dustin Hoffman is de bekendste acteur in de film; en zoals steeds doet hij dat goed. Als je het boek hebt gelezen, moet je zeker kijken. Als je het boek niet hebt gelezen, weet ik niet wat het best is. Eerst het boek lezen, en dan kijken of omgekeerd. Misschien de eerste optie.

Er bestaat een knappe website van de film met uiteraard een trailer.

Ik vind de zetels in de Capitole niet comfortabel om naar een film te kijken. Gelukkig hing er er geen “geurtje” in de zaal. 

Morgenavond gaan we naar jaarlijkse gewoonte naar de World Soundtrack Awards in de Bijloke Concertzaal. Een evenement waar ik als filmmuziekliefhebber opnieuw naar uitkijk.

herdenking "nine eleven"

 Wanneer je vandaag nog geen minuut stilte hebt gehouden voor de vele slachtoffers van 11 september 2001, kan je dat nu nog doen. Zo’n moment vind ik belangrijk.

 Ik heb de Twin Towers in 2000 nog in het echt gezien; bij mijn volgend bezoek aan NY in de zomer van 2002 waren ze weg en was het  meeste puin geruimd. Een grote, diepe put was het grote litteken waar ooit de enorme torens van het World Trade Center stonden. Overal in de VS zag je de ’stars and stripes’, de Amerikaanse vlag.

 

 Wat vliegt de tijd voorbij; we zijn al vijf jaar verder. Ondertussen liggen de ontwerpen al klaar voor de nieuwe torens die op ground zero zullen gebouwd worden. Tegen 2012 zal de skyline van Mahattan er weer anders uitzien. Maar niemand vergeet de beelden van het binnenvliegen van de vliegtuigen in de torens. Iedereen weet nog perfect waar hij was op het moment dat hij hoorde over de aanslagen in NY, Washington DC en Pennsylvania. Ik was onderweg naar mijn lessen avondonderwijs Duits. Toen gaf ik nog 2 avonden in de week les aan volwassenen in Ninove. Ik volgde alles in de auto via extra journaals op radio 1.

rondje Zwijnaarde

Zondagmiddag na ons bezoek aan de Schotse dagen, bezochten we het Bal Populaire in Zwijnaarde. Els schreef er al over op haar weblog. Het is een wekelijkse openluchtdans rond de kiosk van Zwijnaarde. Een groepje mensen waren er gezellig aan het dansen op folkmuziek. Ze waren zich duidelijk aan het amuseren op de livemuziek. Heel wat volk zat te luisteren en te kijken naar de vrolijke danspasjes vanop het terras van Het Gouden Hoofd. Het Bal Populaire werd en wordt elke zondagmiddag vanaf 15 uur tijdens zomermaanden op het dorpsplein van Zwijnaarde georganiseerd.

Het dorpsplein van Zwijnaarde is ook het fietsstartpunt van de Scheldevalleiroute.

     

     

Na een bezoek aan het terras, bezochten we Scheldeakker -het nieuwe kerkhof van Zwijnaarde; alhoewel nieuw, ondertussen bestaat het ook al 15 jaar- waar verschillende familieleden van mij begraven liggen. Zwijnaarde heeft twee kerkhoven, een oud en een nieuw; ze worden nog allebei gebruikt.

Veel familieleden van mij wonen in Zwijnaarde. Elke keer als ik deze Gentse deelgemeente bezoek, waan ik mij in eigen stad even in het buitenland; zeker wanneer de zon schijnt, want dan straalt het dorpsplein vakantiesfeer uit.

     

foto 1, 2 & 3: Scheldeakker (nieuw kerkhof Zwijnaarde); foto 4: kerk van Zwijnaarde en oud kerkhof

   

foto 5: molen van Zwijnaarde; foto 6 & 7: het kasteel van Zwijnaarde

Na het bezoek aan Scheldeakker, maakten we nog een wandeling. We passeerden o.a. aan het kasteel van Zwijnaarde net naast de autosnelweg E17. Vandaag is het kasteel te bewonderen in neorococostijl; de geschiedenis van het gebouw vind je op de website van het kasteel waar naast de feestzaalaccommodatie, tegenwoordig ook een country club in het koetshuis is gevestigd. Dat het er een chique bedoening is, kan je o.a. zien aan de landingsplaats voor helikopters voor het kasteel, dat omringd is van water en een golfterrein met 9 holes.

mannen met rokjes, dans, whisky en doedelzakken

Afgelopen zondag bezocht ik de Schotse Dagen op het terrein van het heel mooie kasteel van Ooidonk. De organisatie van dit Schots evenement was heel goed. Men werd als bezoeker goed begeleid tot op een parking waar er voldoende parkeerplaatsen waren, aan de kassa was men efficiënt en vriendelijk, er was veel volk en aan de dialecten te horen, kwamen zij van overal in Vlaanderen (de organisatoren verwachtten 12.000 mensen op 3 dagen), er waren veel activiteiten: verkoop van Schotse producten, een whiskystand met ‘tasting’, Keltische dans (heel mooi!!), een demonstratie vliegvissen, het Belgisch kampioenschap touwtrekken, … en veel Schotse rokjes met doedelzakken. Van het optreden van Annemie en haar team dansers en van de muziek van de Gentse Highlanders heb ik genoten. En gelukkig begon de zon te schijnen over de highlands van het kasteel na de vele regenbuien die dag. 

         

       

Voor zij die nog twijfelen aan het verschil tussen “whisky” en “whiskey”: “whisky” drinkt men in Schotland en Canada; “whiskey” drinkt men in Ierland en de USA. Cheers.

United 93 zien vliegen met aan boord Da Vinci en zijn parfum

Donderdagavond zijn Stefaan, Kurt en ik naar de Kinepolis geweest. Het was al een hele tijd geleden dat ik er was geweest. Aangezien het toch maar somber weer was, leek het ons een goed idee om eens een filmpje te gaan bekijken. Amaai, die bioscoop is nog altijd een succesverhaal; zo véél volk. We waren van plan om naar ‘United 93′ te gaan, een film over één van de vliegtuigen die crashte op 9/11/2001. Ja, binnenkort is het al vijf jaar geleden. Toen we er om 19.30 u aankwamen, was de zaal al vol. Dus een alternatief zoeken. We hadden alle drie ’the Da Vinci Code’ nog niet gezien, dus daar naar toe. Toen we in de zaal binnenkwamen, was de film net begonnen en moesten we dus plaats zoeken in de eerste rijen voor het doek. Ik zit daar niet graag, want doordat men zo dicht bij dat grote scherm zit, krijg ik hoofdpijn.

  De film, met o.a. Tom Hanks en Audrey Tautou (Amélie Poulain) is mooi qua beelden en muziek. Het verhaal zit goed in elkaar, maar als het bedoeling is om een nieuwe blik op de geschiedenis te geven, geloof ik er niets van. Een aanrader? Ja, als je graag films ziet in het genre van James Bond en Mission Impossible.

 Maar we hadden onze zinnen op een andere film gezet. Toen ‘the Da Vinci Code’ gedaan was, hadden Kurt en ik nog zin om ‘United 93′ tijdens de voorstelling van 22.30 u te gaan bekijken. Dus na niet te lang twijfelen, gingen we voor een tweede film; nu dat we eens in de bioscoop zijn geraakt. Deze keer was er voldoende plaats, waardoor we comfortabeler zaten. ‘United 93′ is een drukke film, maar het wordt wel heel realistisch weergegeven. Aangezien ik een ex-steward ben, kan ik bevestigen dat het leven dat in het vliegtuig wordt getoond, klopt. Er zit ook een portie emotie in de film; bijvoorbeeld wanneer passagiers bellen naar hun familieleden om afscheid te nemen. De film eindigt met…

 Na ’United 93′ te zien, had ik weer een andere film om naar uit te kijken. Tijdens de promotiefilmpjes voor de hoofdfilm zag ik dat één van mijn lievelingsboeken is verfilmd: het Parfum van Patrick Süskind. De film is binnenkort bij ons te zien. De trailerteaser die ze nu al tonen, voorspelt een spannende film. Heb je het boek nog niet gelezen? Doen! Hij staat ook op mijn literatuurlijst voor mijn leerlingen; bij hen wordt het boek niet vaak gekozen omdat het in een andere tijd afspeelt en dat is niet populair, maar daar zal door de film ongetwijfeld verandering in komen. 

Met mémé naar de markt van Ledeberg

Regelmatig ga ik op zondag naar de markt in Ledeberg. Vandaag ben ik met mijn 79-jarige mémé geweest. Zij moest allerlei boodschappen hebben, en ik eet graag een gebraden kip op zondag, dus samen naar de markt.

Er was alweer veel volk. Er is op het Ledebergplein dan ook een gezellige sfeer. In de horeca op het plein vonden we geen plaats, want alle cafés zaten afgeladen vol. Naar de markt gaan met het openbaar vervoer is blijkbaar heel populair. Zowel de bussen en de trams van de Lijn zitten goed vol (zie foto), als de pendelbus tussen de markt en de carpoolparking in Gentbrugge.

Ik zal binnenkort ook eens naar de zondagsmarkt op het Van Beverenplein gaan. Eens daar de sfeer gaan opsnuiven. Mémé ga je weer mee?

         

Vijgen na de Gentse Feesten…

 Ik weet het… het zijn vijgen na de Gentse Feesten, maar toch wil ik nog iets schrijven over ‘Merlijn‘. Een 1-uur durende voorstelling tijdens de afgelopen Gentse Feesten. Merlijn, voor een publiek van 5 tot 85, is geregisseerd en gespeeld door een vriend van mij, Fabio Van Hoorebeke. Fabio werkt als radio 2-presentator; hij werkte ook al als culinair journalist voor De Standaard Magazine. Ondertussen heeft Fabio al veel voorstellingen voor jongeren geregisseerd en geschreven of herwerkt. Oh ja, hij is ook de stem van “Dit is het laatavondjournaal met Martine Tanghe.”

Wanneer Merlijn nog eens wordt opgevoerd, kan ik jullie aanraden om te gaan kijken. De oude Merlijn heeft een scherpe tong, die zowel jong als ouder aan het lachen brengt. Hij staat in een sober decor en Fabio is onherkenbaar doordat hij een mooi gewaad draagt en een grijze pruik met baard. Ik kan best geloven dat Fabio enkele kilo’s is afgevallen tijdens zijn namiddagvoorstellingen in de Backstage. Met zo’n warm weer, verdoken zitten onder een grijze pruik en een dikke mantel, is zweten geblazen. Als ik er aan denk, begin ik ook al te zweten. Alleen verlies ik hierdoor geen gewicht; kon dat maar. Het publiek wordt sterk bij het stuk betrokken door er zelf een rol in te spelen. Kijk vooral uit naar de draak die boven je hoofd vliegt.

Voor collega’s leraren en schooldirecteurs een tip voor een komende schoolvoorstelling in het basisonderwijs.

film Heaven and Earth

 Afgelopen woensdagavond speelde op Kanaal 2 de film, Heaven and Earth. Een Vietnamfilm van Oliver Stone met o.a. Tommy Lee Jones. Hoewel de film onder de categorie oorlogfilms wordt geplaatst, is er ook veel romantiek, emotie en drama aanwezig. Voor echte liefhebbers van oorlogfilms is ‘Heaven and Earth’ veel te soft. De historische waarde is weinig, maar het geeft toch een aantal typerende oorlogsbeelden weer. De beelden en decors zijn heel mooi. Het platteland van Vietnam komt prachtig in beeld; ik kreeg zin om er naar toe te gaan. Het begin is knap en trok meteen mijn aandacht. Ik blijf het nog altijd jammer vinden dat men op Kanaal 2 de eindgeneriek niet laat uitspelen.

 Als liefhebber van filmmuziek heb ik genoten van de muziek; het Aziatisch accent beviel me. De muziek is gecomponeerd door de Japanner Kitaro. Als je deze film uit 1993 eens kan bekijken, dan kan ik hem zeker aanraden.

Heeft nog iemand van deze film genoten; misschien al eens vroeger? Of net niet?