Het OCMW Gent beschikt over 8 lokale dienstencentra (= LDC) die allerlei activiteiten aan Gentse senioren aanbieden. Tijdens de huidige legislatuur zullen er 2 LDC’s bijkomen in Sint-Amandsberg en Ledeberg. In de wijk Muide/Meulestede komt er een nieuw lokaal diestencentrum De Waterspiegel. Er komen ook studies om een LDC in Oostakker/Kanaaldorpen, Drongen, Zwijnaarde, … te bouwen. Tijdens de beleidsbesprekingen hebben ik voornamelijk aan de kar getrokken voor Sint-Amandsberg en Oostakker/Kanaaldorpen.
Het oudste dienstencentrum van onze stad -en meteen ook van Vlaanderen- viert komende vrijdag 9 mei om 14.30 u zijn 35-jarig bestaan. Vandaag zijn er 154 erkende LDC’s.
Vrijdag zullen de senioren terugkijken in het verleden door onder andere de bezoekers op elke hoek van Begijnhofdries mee te nemen naar drie eeuwen terug toen Ten Hove nog café De Zwarte Kat was en kunstenaars en begijnen er de straten vulden. Daarnaast zal er een debat zijn over de toekomst van de lokale dienstencentra.
De Zwarte Kat en de begijnen
Ten Hove heeft door de ligging in Begijnhofdries een rijk historisch verleden. De senioren van Ten Hove nemen op elke hoek van de straat iedereen mee terug in de tijd. Uitgedost als echte begijnen spelen zij in een eerste tafereel het leven na ‘op de dries’ in 1750.
In een tweede tafereel wordt een sprong voorwaarts genomen naar het begin van de 19de eeuw toen de ontmanteling van het Elisabethbegijnhof begonnen was. De begijnen krijgen het moeilijk onder het antiklerikale liberale stadsbestuur en worden onder druk gezet om hun begijnhof te verlaten.
Het derde tafereel speelt zich af in de periode na WOII toen het begijnhof het toevluchtsoord werd van kunstenaars en verpauperde Gentenaars. Er waren maar liefst vijf cafés in het Begijnhof, wat erop wijst dat de wijk altijd veel belang hechtte aan het solidariteits- en groepsgevoel.
Eind jaren ’60 was De Zwarte Kat de meest gekende herberg omdat de vrouw des huizes ook eten en onderdak gaf aan zij die het zich niet konden veroorloven. Dat volkse leven wordt uitgebeeld in het vierde en laatste tafereel.
Bij mijn werkbezoek aan het LDC Ten Hove enkele weken terug heb ik –volgens mij- de dames van het naaiatelier de kledij zien maken.
van het Hof van Olijven naar LDC Ten Hove:
Ten Hove was oorspronkelijk een ‘convent’. Een convent was de verblijfplaats van arme begijnen, die het zich niet konden veroorloven om een eigen huis in het begijnhof te betalen. In zo’n convent leefden de begijnen samen in gemeenschappelijke ruimtes. Ten Hove verwijst naar het Hof van Olijven, een bijbels tafereel.
Naast het lokaal dienstencentrum zijn er de seniorenwoningen Ter Pielvaecx. Ter Pielvaecx is ook zo’n convent waarvan de oorspronkelijke naam behouden bleef. Het typische aan de seniorenwoningen van Ter Pielvaex is dat het een alternatieve vorm van wonen is, namelijk groepswonen. Dat houdt in dat de bewoners elk hun eigen flat hebben, maar ze dragen verantwoordelijkheid voor elkaar.
Als OCMW-bestuur hebben we beslist onze verkommerde panden aan het Elisabethbegijnhof de komende jaren te verbouwen tot extra seniorenwoningen.
foto’s: In 2006 bezocht ik samen met Martine De Regge de opendeurdagen van het LDC Ten Hove
Wat doet een lokaal dienstencentrum?
“Mooie realizatie van COO-Gent: Dienstencentrum ‘Ten Hove’ voor bejaarden geopend” bloklettert de krant op 10 februari 1973. Ten Hove werd op 16 februari 1973 opgericht door de toenmalige Gentse Commissie voor Openbare Onderstand (COO); ik was nog niet geboren. Ten Hove was het eerste dienstencentrum in Vlaanderen. Het vormde de pionier in een nieuwe aanpak in de hulpverlening voor senioren. Na Gent volgde in datzelfde jaar een dienstencentrum in Brugge en Mechelen.
Er zijn mensen die een dienstencentrum binnenstappen enkel voor informatie, anderen houden er een bar en praatcafé open, bezoeken eenzame senioren, geven infoavonden over het samenleven tussen allochtonen en autochtonen of doen boodschappen voor bewoners die niet goed te been zijn. Maar ook een gepensioneerde professor vindt er zijn gading door het geven van lessen filosofie. Een andere vrijwilliger doceert danslessen in samenwerking met de school voor Bijzonder Onderwijs in de buurt.
Deze variatie maakt de lokale dienstencentra uniek in hun soort en het draagt ertoe bij dat de solidariteit in de buurt vergroot, dat mensen zelfredzaam blijven en hun talenten kunnen doorgeven aan nieuwe generaties.
Programma vrijdag 9 juni:
Er is een academische zitting in de Sint-Elisabethkerk. Frank Vervaet, centrumleider van Ten Hove, zal de rol van de lokale dienstencentra samenvatten met de nodige beeldspraak: “een dienstencentrum is zoals een oceaan, van ver lijkt het een oneindig grote blauwe vlek, maar als je dichter kijkt vanuit een bepaalde hoek zie je tal van verschillen, zoals een strand, een school vissen of een eiland…” Hiermee wordt de diversiteit benadrukt waarvoor een lokaal dienstencentrum staat: er is een groot potentieel aan mogelijkheden, waarbij de bezoekers zelf aangeven welke behoefte zij willen ingevuld zien in hun buurt.
OCMW-voorzitter Geert Versnick zal het belang dat hij en het bestuur hecht benadrukken aan het specifieke beleid van de lokale dienstencentra. Ik zetel in het bijzonder comité lokale dienstencentra (= commissie); wij vergaderen met o.a. de centrumleiders om de 3 maanden. Daarnaast heb ik bijna alle Gentse OCMW-dienstencentra een werkbezoek gebracht om een betere kijk te krijgen op hun werking. Uiteraard ben ik er vrijdag ook bij! Alvast gefeliciteerd Ten Hove en een dikke proficiat voor Frank met zijn medewerkers en de vele bezoekers. Ik wens jullie nog veel plezier met jullie werking.
Voor meer info rond de verjaardagsactiviteiten van het Lokaal Dienstencentrum Ten Hove (Begijnhofdries 15, 9000 Gent): 09 225 04 10; Frank Vervaet, centrumleider of de website van het OCMW Gent
terug op het Gentse Sint-Pietersplein shot Termont een aantal balletjes met enthousiaste fans van AA Gent (en ik denk ook van de burgemeester)
